Poniższy artykuł ukazał się w numerze 4(44) magazynu
Eleuteria,
kwartalnika Krucjaty Wyzwolenia Człowieka.
W sposób bardziej konkretny Ruch Światlo-Życie zaczął kontynuować
dzieło Krucjaty Wstrzemięźliwości od 23 października 1978 r. Wówczas
Jan Paweł II, podczas audiencji dla Polaków, skierował znamienny apel:
"Proszę was, abyście przeciwstawiali się wszystkiemu, co uwłacza
ludzkiej godności, i poniża obyczaje zdrowego społeczeństwa, co czasem
może aż zagrażać jego egzystencji i dobru wspólnemu..." Obecny na
tej audiencji Ojciec Założyciel Ruchu zrozumiał, że jest to apel do
członków Ruchu i trzeba natychmiast odpowiedzieć. Za kilka dni, przemawiając
przez Radio Watykańskie, ogłosił uczestnikom Ruchu Światlo-Życie,
że rozpoczyna się czas przygotowania do podjęcia diakonii wyzwolenia
na rzecz młodzieży i całego Narodu. Wrócił do Polski i rozpoczął przygotowania.
Za kilka miesięcy był gotowy program II Krucjaiy. która została złożona
w darze Ojcu Świętemu 8 czerwca 1979 r. w czasie jego pierwszej pielgrzymki
do Polski, na lotnisku w Nowym Targu. Ojciec Święty pobłogosławił
wówczas Krucjatę Wyzwolenia Człowieka i ze wzruszeniem za nią dziękował.
Wtedy delegacja Ruchu przyniosła w procesji z darami Księgę Czynów
Wyzwolenia, prosząc Ojca Świętego o błogosławieństwo dla tego dzieła.
W Księdze było wpisanych kilkaset nazwisk czlonków-założycieli.
Krucjata Wyzwolenia Człowieka nie jest jedynie akcją czy ruchem abstynenckim,
lecz szeroko zakrojonym programem wyzwolenia, w którym wyzwolenie
z nałogów ma znaczące miejsce. Ks. Blachnicki był przekonany, że źródłem
niewoli w człowieku jest lęk mieszkający w jego sercu, który nie pozwala
nam żyć w wolności synów Bożych. Lęk jest ucieczką od prawdy. Wyzwolenie
z lęku jest kluczem do wolności wewnętrznej.
Zawołaniem Krucjaty Wyzwolenia Człowieka są słowa "Nie lękajcie
się", którymi rozpoczął swój pontyfikat Jan Paweł II. Słowa te wypisane
są w herbie II Krucjaty, nad krzyżem. Krzyż jest znakiem tej wolności,
którą przyniósł nam Jezus Chrystus przez swoją śmierć i zmartwychwstanie.
W krzyżu objawiła się miłość, która wyzwala. Pod krzyżem są w herbie
dwie litery: M i m. Duże "M" oznacza Maryje stojącą pod krzyżem,
oddaną całkowicie Chrystusowi, Osobę wolną całkowicie, bo oddaną w
miłości. Małe "m" to my, z Maryją stojący pod krzyżem Chrystusa,
oddani dziełu zbawienia, pragnący służyć innym jak Chrystus, pragnący
prowadzić do wolności naszych braci.
Wyzwolenie jest możliwe tylko w Jezusie Chrystusie i dokonuje się
mocą Ewangelii, dlatego całe dzieło Krucjaty Wyzwolenia Człowieka
opiera się na wierze w moc Jezusa Chrystusa, który przyszedł po to.
aby człowieka wyzwolić z niewoli zła do życia w wolności dzieci Bożych.
On wyzwala nas z lęku, z egoizmu i daje nam moc Ducha Świętego. Tę
moc członkowie Krucjaty wypraszają ufną modlitwą.
Modlitwa jest podstawową drogą Krucjaty. Modlitwa wzmocniona jest
postem, abstynencją całkowitą, wyrzeczeniem się napojów alkoholowych
pod wszelką postacią. Abstynencja jest czynem miłości, czynem wyzwolenia,
podaniem pomocnej dłoni tym, którzy nie mogą już wyzwolić się o własnych
siłach. Miłość do słabych braci jest podstawową motywacją abstynencji.
Członkowie Krucjaty zobowiązują się nie tylko do niepicia, ale również
nie częstują innych alkoholem i nie kupują alkoholu oraz w miarę swoich
możliwości uczestniczą w spotkaniach miesięcznych, podejmują konkretną
posługę wobec uzależnionych braci, tworzą środowiska nowej kultury
i nowy styl życia, uczą świętowania i spędzania wolnego czasu bez
alkoholu, w radości chrześcijańskiej.
Patronką Krucjaty jest Niepokalana Matka Kościoła. Całe to dzieło
uważa się za Jej dzieło, drugim patronem jest św. Maksymilian Kolbe
- wzór miłości dającej siebie za braci - oraz św. Stanisław Biskup,
który jest przykładem odwagi w dawaniu świadectwa wielkim wartościom
oraz męstwa w trudnościach i prześladowaniu.